• اسلایدشو پورتال سامان
      • واقعه 23 آذر بیمارستان امام رضا(ع)
        واقعه 23 آذر بیمارستان امام رضا(ع)

         

         مشهد در چند ماه آخر منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی آبستن حوادثی شد که در تسریع پیروزی آن نقش بسیار مؤثری داشت. یکی از این حوادث مهم و ماندگار که سرآغازی برای حرکات بعدی انقلاب در مشهد گردید، واقعه 23 آذر سال 1357 و حمله رژیم به بیمارستان امام رضا)ع( بود که برای همیشه در تاریخ مبارزات سیاسی مردم این شهر به ثبت رسید.

        با او جگیری انقلاب و فرا رسیدن محرم سال 57 ، راهپیمایی های میلیونی سراسر کشور را فرا گرفت. در مشهد طی روزهای 19 و 20 آذر 57 برابر با نهم و دهم محرم 1399 قمری مصادف با تاسوعا و عاشورای حسینی تظاهرات عظیمی به راه افتاد. در پایان این تظاهرات که اطراف فلکه حضرت بود، قطعنامه ای 10 ماده ای مبنی بر سرنگونی حکومت شاهنشاهی و برقراری جمهوری اسلامی به رهبری امام خمینی قرائت شد و در پایان مراسم این دو روز آیت الله خامنه ای سخنرانی نمودند.

        در شب عاشورا عده ای از مردم، مجسمه شاه در فلکه تقی آباد، میدان شاه و داخل محوطه بیمارستان امام رضا)ع( }شاه رضای سابق{ را تخریب و پائین آوردند. پیوستن پزشکان و کادر بیمارستان ها به جنبش انقلاب اسلامی در کشور و از جمله مشهد و به خصوص تبدیل شدن بیمارستان امام رضا)ع( به پایگاه نهضت، خشم دستگاه امنیتی رژیم را در سال های نخستین انقلاب برانگیخت.

        انقلابیون می کوشیدند با اتخاذ راهکارهایی نقش آفرینی و حضور پزشکان را در عرصه مبارزه تداوم بخشند. از این رو برخی

        تظاهرات ها را با حضور دانشگاهیان از بیمارستان آغاز می کردند. دستگاه های امنیتی رژیم شاه که از تداوم حضور و نقش آفرینی کادر بیمارستان و اصولاً پزشکان و استادان دانشگاه نگران شده بودند، عده ای چماقدار را اجیر و روانه بیمارستان کردند. آنان در روز 22 آذر از در شرقی بیمارستان 17 شهریور ) 6 بهمن( وارد بیمارستان شدند و نگهبانان بیمارستان را مضروب ساختند. یکی از فجایع اصلی در آغاز دهه دوم محرم تهاجم عوامل مزدور رژیم شاه به بیمارستان امام رضا)ع( و بیماران بی گناه و بی دفاع بود. در 23 آذر بود که چماق به دستان با حمایت نیروهای امنیتی از در جنوبی وارد باغ بیمارستان امام رضا)ع( شدند. ابتدا ماشین های پزشکان و پرسنل بیمارستان را مورد هجوم قرار داده و شیشه های آن ها را شکستند. سپس در ادامه حرکت خود به بخش اطفال بیمارستان هجوم آوردند و ضمن شکستن اثاثیه، شروع به تیراندازی کردند. هنگام ورود به این بخش، نگهبانان از خود مقاومت به خرج دادند که بر اثر درگیری تعدادی از آنان مجروح شدند اما به هنگامی که با مقابله انبوه کارکنان بخش روبه رو شدند، به شلیک گاز اشک آور و تیراندازی هوایی پرداختند. این تهاجم چندان دوام نیاورد، زیرا مردم به محض اطلاع به طرف بیمارستان حرکت کردند و هنگامی که به آن جا رسیدند، چماق به دستان فرار را برقرار ترجیح دادند. بر همین اساس بیمارستان امام رضا)ع( به یکی از کانون های اصلی مبارزه درآمده بود و اغلب تظاهرات ها به آن جا خاتمه می یافت. مهمترین واقعه بعد از حمله به بیمارستان، اقدام هوشیارانه جمعی از علمای مبارز در حمایت از تحصن پزشکان و کادر بیمارستان بود. در پی تحصن پزشکان و پیوستن علما به آنان از ساعت 11 صبح دانشجویان و گروه های دیگر از مردم با پارچه های سفید که به عنوان پلاکارد در دست داشتند با دادن شعار به طرف بیمارستان حرکت کردند و بدون اعتنا به اخطار مأموران وارد بیمارستان شدند و به جمع تحصن پزشکان و علما پیوستند.

        در پی وقوع این حوادث، بار دیگر مشهد در کانون توجهات انقلابیون کشور قرار گرفت و مراجع، علما و طلاب با صدور اعلامیه هایی اقدامات رژیم را محکوم کردند. حضرت آیت الله العظمی سید عبدالله شیرازی روز بعد از واقعه با صدور اعلامیه

        شدیداللحنی؛ با اشاره به حمله چکمه پوشان نظامی و چماق به دستان مزدور به بیمارستان، از این اقدام به عنوان نشانه زوال

        قطعی رژیم یاد کرد و از تمام مبارزان خواست که اتحاد و همبستگی خود را حفظ کنند. آیت الله شیرازی پس از آن در نامه ای خطاب به آیت الله صدوقی و در پاسخ به حمایت علمای یزد از تحصن روحانیون مبارز مشهد، پزشکان و استادان دانشگاه در بیمارستان امام رضا)ع( جریان حمله، خسارات، مجروحین و شهدای این واقعه را یادآور می شود. مراجع قم نیز با صدور اعلامیه مشترکی با اشاره به اخباری که از مشهد و برخی شهرهای دیگر می رسد، یادآور شدند که دستگاه امنیتی در ترفندی مزورانه، نیروهای امنیتی را در پوشش لباس معمولی به عنوان طرفدار رژیم به خیابان ها فرستاده که مردم را مورد ضرب و شتم قرار دهند. در پایان نیز روز 27  آذر ماه را به عنوان عزای عمومی اعلام کردند.

        تحصن کنندگان در بیمارستان امام رضا)ع( پس از چندین روز، سرانجام با تشییع جنازه شهید محمد منفرد به تحصن خود

        خاتمه دادند. پایان تحصن بیمارستان امام رضا)ع( با صدور قطعنامه ای همراه بود که در آن سه دلیل را برای خاتمه دادن

        به تحصن یادآور شدند. نخست آن که ادامه تحصن و تجمع، آنان را از رسیدگی به دیگر امور مذهبی و تبلیغی باز می دارد. ادامه تحصن، ملازم با تعطیلی مطب پزشکان خواهد بود که حضور آنان در مط بها برای مداوای مردم ضروری است و آیات عظام شیرازی و قمی خواستار پایان دادن به تحصن بوده اند. در این قطعنامه به دستاوردهای آن نیز اشاره شد که اهم آن عبارت است از اخراج مسئول اصلی جنایت بیمارستان امام رضا)ع(، سرکوب شدن مزدوران چماق به دست و آزادی زندانیان بی گناه.

        تعداد بازدید :67
        نام:
        پست الکترونیک:
        شرح نظر:
         
تلفن :(31291236) - (31208)051
فاکس :051-31291267
رایانامه :info-tourism@mashhad.ir
آدرس :میدان شهدا - تالار شهر-مدیریت گردشگری و امور زائرین
پیامک :10001000096308
دسترسی سریع
لینک های مرتبط